Καταλαβαίνεις ότι έχεις μεγαλώσει όταν...

Δεν είσαι πια ο μικρός της σχολής, αλλά θεώρησε επί πτυχίο εδώ και κάτι χρόνια.

Οι φίλοι  σου δεν θέλουν πια να βγείτε να ξεσαλώσετε αλλά να πάτε για κανένα χαλαρό ποτάκι.

Γυρνάς σπίτι πριν τις 3 ενώ κάποτε γύρναγες στις 5.

Αρχίζεις να ενδιαφέρεσαι για τη διατροφή σου και έχεις κόψει το "βρώμικο" έξω από τα κλαμπ.

Σταματάς να πίνεις το ποτό σου στο όρθιο και παρακαλάς για μια καρεκλίτσα με πλάτη.

Συνειδητοποιείς πως πρέπει να ψάξεις για σοβαρή δουλεία μιας και το PR στα κλαμπ πλέον το κάνουν 3 χρόνια μικρότεροι σου.

δεν σ' αρέσει πια ο Πάνος με τη μοϊκάνα του αλλά ο Θωμάς με το ωραίο αμάξι και από καλή σχολή.

Άδεια μου αγκαλιά

Κάποτε, κάποιος μου είχε πει : "Ποτέ δεν ξέρεις αν αυτό που θα έρθει στη ζωή σου, για να την αλλάξει, θα την κάνει καλύτερη....Παρόλα αυτά το περιμένεις."

AIDS: Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσοποιητικής Ανεπάρκειας

Οι Έλληνες τα τελευταία 5 χρόνια λαμβάνουν 35% περισσότερα αντικαταθλιπτικά, ενώ μέσα στο τελευταίο έτος οι απόπειρες αυτοκτονίας έχουν αυξηθεί κατά 40%. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνουν οι κινητές μονάδες ελέγχου του HIV, ολοένα και περισσότεροι Έλληνες ανησυχούν για το AIDS. 

Σημαντικό στοιχείο που δεν πρέπει να παραληφθεί είναι ότι οι πόροι που δόθηκαν από το ελληνικό κράτος για την υγεία είναι μειωμένοι κατά 36%. Από το γεγονός αυτό πλήττονται πρώτοι από όλους αυτοί που ζουν στο κοινωνικό περιθώριο. Δεν είναι τυχαία η αύξηση που έχει σημειωθεί στους χρήστες ηρωίνης και τις ιερόδουλες. Τυχαίο δεν είναι ούτε το γεγονός ότι οι χρήστες ουσιών που είναι φορείς του HIV δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρές σύριγγες, υποκατάστατα ηρωίνης και αντιρετροϊκά φάρμακα. 

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

·         40.000.000 άνθρωποι ζουν μ' αυτό το νόσημα

·         25.000.000 έχουν πεθάνει

·         15.000.000 παιδιά έχουν μείνει ορφανά λόγω του ιού HIV

Νοηματική: Όλοι έχουν δικαίωμα στην επικοινωνία

Πριν δύο χρόνια μου πρότεινε μια φίλη να πάμε μαζί για ένα μάθημα νοηματικής γλώσσας. Η αλήθεια είναι πως ήμουν περίεργη να δώ πως ακριβώς διδάσκεται και λόγω σπουδών (στο τμήμα Ξένων Γλωσσών Μετάφρασης και Διερμηνείας στην Κέρκυρα) είχα έναν λόγω παραπάνω να δεχτώ. Πήγα λοιπόν χωρίς να ξέρω τι ακριβώς με περίμενει και ήρθα αντιμέτωπη με μια ευχάριστη έκπληξη. Η νεαρή καθηγήτρια που εθελοντικά είχε αναλάβει να διδάξει στους αρχάριους έκανε το μάθημα ευχάριστο και μας έδειξε έναν νέο «κόσμο», που δεν στερούνταν τίποτα σε σύγκριση με τον δικό μας.

Οι 10 χειρότεροι τρόποι για να χωρίσετε

Οι περισσότεροι νέοι έχουν βρεθεί στην άσχημη θέση του να πουν στο σύντροφο τους πως θέλουν να χωρίσουν ή στην ακόμα χειρότερη, όπου ο άλλος τους ανακοινώνει ότι θέλει να χωρίσουν. Είναι σίγουρα μια δύσκολη και λεπτή κατάσταση που και οι δυο μεριές πρέπει να τη χειριστούν σωστά. Σίγουρα πολλοί χωρισμοί θα καταλήξουν σε καβγάδες, κλάματα κλπ. Αν και τελευταία πολλούς "φιλικούς" χωρισμούς ακούω. Καρβέλας-Βίσση γίναμε, ούτε λίγος τζερτζελές.

Υπάρχουν όμως κάποιοι τύποι και τύπισες που αποφασίζουν να χωρίσουν με τους πιο επεισοδιακούς τρόπους που θα δούμε παρακάτω. Επειδή λοιπόν έχει γραφτεί και άρθρο επί του θέματος (Σαν να μπαίνει η άνοιξη) και τα ζευγάρια τείνουν να χωρίζουν λίγο πριν το καλοκαιράκι, όλοι όσοι το σκέφτεστε διαβάστε πως ΔΕΝ πρέπει να χωρίσετε!!!

ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ

Στην εποχή μας, όπου οι νέοι έχουν ελάχιστο ελεύθερο χρόνο και οι απαιτήσεις τους από το άλλο φύλλο είναι πολύ υψηλές δυσκολεύονται στο να δημιουργήσουν ερωτικές σχέσεις. Απαιτείται χρόνος, αμοιβαίες παραχωρήσεις και δοτικότητα για να δημιουργηθεί μια σχέση. Πόσοι τα διαθέτουν σήμερα?  Τι γίνεται όμως με το sex, το οποίο αποτελεί βασική τους ανάγκη? Παρατηρούνται ιδιόμορφες σχέσεις με σκοπό τη ικανοποίηση της συγκεκριμένης ανάγκης. Πώς κάνουν, λοιπόν, sex οι νέοι στην εποχή μας?

One night stand

Τα clubs είναι γεμάτα παρόλο την οικονομική κρίση! Ντύνεσαι, στολίζεσαι βγαίνεις και όλο και κάποιον θα βρεις, σε κάποια θα την πέσεις και θα περάσεις καλά το βράδυ! Σε αυτήν την κατηγορία θα εντάξω και όλους αυτούς που γνωρίζονται κάπως έτσι και απλά βγαίνουν και 3, 4 ραντεβού ακόμα για τον ίδιο λόγο! Προσοχή μόνο γιατί το AIDS  βρίσκετε σε έξαρση!

Γιατί;

       Ως φοιτητές σε ελληνικά δημόσια Πανεπιστήμια ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με πολλά ερωτήματα τόσο για την πανεπιστημιακή ζωή και πορεία, όσο και για το μέλλον μας.

Γιατί η δωρεάν παιδεία δεν ισχύει πια;

Γιατί να μην μπορούμε να βρούμε επαγγελματική αποκατάσταση στην χώρα μας;

Γιατί να πρέπει να οργανώσουμε το υπόλοιπο της ζωή μας στα 18;

Γιατί  να καθορίζουν άλλοι το μέλλον μας;

Γιατί οι παρατάξεις αντί να βοηθούν με τα πανεπιστημιακά προβλήματα νοιάζονται μόνο για τα πάρτι και το ποιος θα φωνάξει πιο δυνατά συνθήματα;

Πότε θα αλλάξει κάτι?

Οι εκλογές τελείωσαν. Την κυβέρνηση την ψάχνουμε. Όμως κανείς δεν είναι ευχαριστημένος. Μέχρι τελευταία στιγμή ελάχιστοι ήταν σίγουροι για το πώς και το τι θα ψηφίσουν. Δεν είναι λίγο κατάντια? Δεν μιλάμε μόνο για νέα παιδιά. Ξέρω ανθρώπους άνω των 50 που δεν είχαν αποφασίσει το Σάββατο ποιόν να ψηφίσουν. Ούτε οι φίλοι μου όμως ξέραν. Έχει καταντήσει τεστάκι χαζού περιοδικού. Από αυτά τα τύπου δενδρογράμματα. Αρχίζεις με την ερώτηση. "Αριστερά ή δεξιά?" μετά "Μνημονικά ή Αντιμνημονιακά"? Έχεις καταλήξει κάπου και μετά λες.. "μα να ψηφίσω αυτούς? Δεν μου πάει. "

Φασισμός, η πορεία ενός φαινομένου.

Two men look out through the same bars: One sees the mud, and one the stars.

~ Frederick Langbridge

Είναι θέμα οπτικής γωνίας τελικά.

Γιορτάζει σήμερα το ΣΥΡΙΖΑ. Προβληματίζεται η Νέα Δημοκρατία. Τρομάζει το ΠΑΣΟΚ. Στεναχωριέται το ΛΑΟΣ. Το θέμα δεν είναι ποιος βγήκε πρώτος ή δεύτερος. Οι εκλογές αυτές ήταν ίσως οι χειρότερες που έχουμε δει. Γιατί? Γιατί ο "πραγματικός νικητής"  ήταν η Χρυσή Αυγή. Είναι ντροπή!

Μπροστά στα μεγάλα προβλήματα της Ελλάδας, μπροστά στον ίδιο τον γκρεμό πολλοί άνθρωποι πιάνονται από την ιδέα του "ότι για όλα φταίνε οι ξένοι".  Αποποίηση ευθυνών από μεριάς μας?

 Είναι οι μετανάστες το κύριο πρόβλημα μας? Σήμερα ελάχιστοι πήραν χαμπάρι τι έγινε. Καταδικάστηκε σήμερα ο δικομματισμός αλλά αναδείχτηκαν επικίνδυνες δυνάμεις που προσβάλλουν τον ίδιο το λαό μας. Οι Έλληνες που γέννησαν τη δημοκρατία σήμερα έδωσαν 7% σε ένα κόμμα που θέλει εξ ορισμού να καταργήσει το δημοκρατικό πολίτευμα.  Ηλικίες 18-24 στο 12%. Δεν είναι λίγο είναι πάρα πολύ.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Το πανεπιστήμιο μου έμαθε τον ατομικισμό, την διαφθορά, την βία. Μεγάλωσα στα προάστια στον δικό μου μικρόκοσμο έχοντας κάποια πράγματα δεδομένα.  Ουσιαστικά το κέντρο το γνώρισα όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο. Τότε ήρθα σε επαφή με την φτώχεια, την εγκληματικότητα, τον φόβο, την βία. Κάθε μέρα που έπαιρνα το λεωφορείο να κατέβω στο κέντρο έβλεπα την δυστυχία στα πρόσωπα τον ανθρώπων, τον ρατσισμό προς τους μετανάστες, άκουγα πολιτικές συζητήσεις. Ένιωθα θλίψη για αυτήν την πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δυστυχώς ή ευτυχώς μέχρι τότε δεν είχα βιώσει. Τολμώ να πω δεν την γνώριζα. Με το που έμπαινα στο πανεπιστήμιο τα πράγματα ήταν αλλιώς. Λες και η είσοδος της σχολής σε μετέφερε σε άλλον κόσμο που δεν συνδεόταν με τον έξω. Φοιτητές καλοβαλμένοι, αρκετοί ψωνισμένοι, αδιάφοροι. Λες και βρέθηκαν στην σχολή ουρανοκατέβατοι και δεν γνώριζαν τι συμβαίνει έξω. Φοιτητές οργανωμένοι,  που οι φιλοδοξίες τους δεν τους αφήναν να δουν πέρα από το δικό τους συμφέρον. Υποκριτές, με απόψεις που τους επέβαλλαν να έχουν. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ μέχρι να συμβιβαστώ ότι νέοι άνθρωποι γίνετε να έχουν τέτοιες απόψεις, να φέρονται τόσο ατομικιστικά με σκοπό να ξεχωρίσουν ( σε τι άραγε?), και  απλά να αδιαφορούν για το τι συμβαίνει γύρω. Άτομα που πέρασαν στο πανεπιστήμιο, είναι νέοι, αλλά δεν έχουν παιδεία. Παίζουν ξύλο και καταλήγουν στο νοσοκομείο για να τραβήξουν την προσοχή. Δεν θα σου πουν ποτέ την ολόκληρη την αλήθεια.  Θα σου πουν την δική τους αλήθεια, ποτέ την πραγματική.

ΘΕΣ ΝΑ ΤΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ?

Κουραστικά όλους αυτούς που προσπαθούν μανιωδώς να βρουν κάποιον φωνάζοντας από μακριά πόσο πέφτουλες ή απελπιστικά διαθέσιμες είναι, καταλήγοντας στα γνωστά ‘’ όλοι οι άντρες είναι μαλάκες ‘’ , ‘’όλες  οι γυναίκες είναι πουτάνες ’’. Ε τότε είσαι τυχερός που είσαι μόνος σου! Σταμάτα να γκρινιάζεις και απόλαυσε το!  Αν θες την γνώμη μου πάντως κάτι κάνεις λάθος .Αν, λοιπόν, αποφάσισες να σοβαρευτείς και να αναθεωρήσεις τους τρόπους προσέγγισης σου  δεν έχεις παρά να κοιταχτείς στον καθρέφτη και ρίχνοντας μια αντικειμενική μάτια να αναρωτηθείς τι φταίει. Στην συνέχεια γράψτα σε ένα χαρτί μπας και τα συνειδητοποιήσεις και μετά ξανακοιτάξου στον καθρέφτη και υποσχέσου πως θα τα διορθώσεις. Ή απλά διάβασε παρακάτω την λίστα με τα χαρακτηριστικά του  τύπου ‘’θέλω σχέση’’ .

·         Φαίνεται από χιλιόμετρο ότι θέλεις κάποιον που δεν θα περάσετε απλά το βράδυ μαζί  αλλά θα σε αγαπήσει. Σταμάτα να πιέζεις τα πράγματα! Αυτό δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. Άσε τον άνθρωπο ελεύθερο! Τι θα καταφέρεις δηλαδή άμα βιάζεσαι?

Η δική σου Ελλάδα.

And so it is, just like you said it would be...

(Ακούστε το, καθώς διαβάζετε το άρθρο)

Ζούμε στα απομεινάρια ενός έρωτα. Ενός έρωτα για τη ζωή, για το πάθος, την ξεγνοιασιά, την νεότητα, την επιπολαιότητα, την ευαισθησία, την ανεξέλεγκτη αγάπη. Για τη ζωή και το πάθος που ξεχείλιζαν σε ότι κάναμε, σε ότι θέλαμε, σε ότι ελπίζαμε. Δακρύζουμε βλέποντας τον κόσμο που φτιάξαμε, αυτόν που ερωτευτήκαμε, να χάνεται από μια φωτιά όλο και πιο μεγάλη. Στις στάχτες του κόσμου μας, αναπολούμε τα χαμογελαστά πρωινά, τα κουραστικά μεσημέρια τα γλυκά απογεύματα, τα θυελλώδη βράδια 

Στο δρόμο του ρατσισμού

Σε μια κοινωνία πολυεθνική, μια κοινωνία του 21ου αιώνα, φιλελεύθερη και δημοκρατική δικαιολογούνται οι ρατσιστικές αντιλήψεις; Ή για να το θέσω καλύτερα, δικαιολογείται η μεταλλαγή μη ρατσιστών σε ρατσιστές;

Η αλήθεια είναι πως η Ελλάδα τα τελευταία 15-20 χρόνια έχει καταβάλει τεράστιες προσπάθειες, ώστε να εκμηδενίσει το φαινόμενο του ρατσισμού χωρίς βέβαια να καταφέρει να το εξαλείψει ριζικά. Προσπαθήσαμε πολύ να γίνουμε μια πολυπολιτισμική χώρα. Τα καταφέραμε όμως? 

Ακόμα και στις μέρες μας είναι  αρκετοί εκείνοι που πιστεύουν πως είναι ανώτεροι ορισμένων άλλων λόγω του χρώματος και της προέλευσής τους. Δυστυχώς, ο ρατσισμός δεν συναντάται μόνο στις μεγαλύτερες ηλικίες, σε απολίτιστους και μικρόμυαλους ανθρώπους αλλά και σε μορφωμένους, σε νέους και εφήβους. Ειδικά σήμερα ακούς κάθε μέρα και περισσότερους ανθρώπους να μιλούν υποτιμητικά για τους ξένους, να τους θεωρούν άμεσα συνδεδεμένο πρόβλημα με την κρίση της χώρας. Συχνά μάλιστα θα ακούσεις κάποιο να λέει ότι "οι μετανάστες πρέπει να φύγουν, πρέπει να τους διώξουμε". Αν κατέβεις μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, θα δεις όντως πολλούς αλλοδαπούς που ζουν υπό άθλιες συνθήκες ή ασχολούνται με το παραεμπόριο. Είναι όμως η συμπεριφορά αυτή σύμφωνη με τη σημερινή, δημοκρατική, ελληνική κοινωνία; 

ΑΝΕΡΓΙΑ: Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Το να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για την ανερχόμενη γενιά έχει γίνει ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι  πολιτικοί ηγέτες. Η παγκόσμια οικονομία δεν παρέχει καλές επαγγελματικές ευκαιρίες στους απόφοιτους πανεπιστημίων και σε όσους άλλους  επιχειρούν να εισαχθούν στο εργατικό δυναμικό. Οι νέοι εργαζόμενοι έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι από το 2008, που ξεκίνησε η οικονομική κρίση, οι επαγγελματικές τους προοπτικές παραμένουν μέχρι σήμερα δυσοίωνες.  Το ποσοστό ανεργίας στους νέους έχει αγγίξει στην χώρα μας το 51%. Αν δεν παρθούν μέτρα η νέα γένια, η γενιά  των ανέργων, θα μετατραπεί σε μια χαμένη γενιά. Αντί να σημειώνεται πρόοδος με το πέρασμα των χρόνων πηγαίνουμε προς τα πίσω μιας και πριν από 20 χρόνια οι γονείς μας είχαν καλύτερες προοπτικές. Η κρίση έχει οδηγήσει στο να δημιουργούνται εκατομμύρια εργάτες οι οποίοι δεν έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες να υποστηρίξουν μια μελλοντική ανάπτυξη. Αντί να αναπτύσσονται επιστήμονες που θα συμβάλουν στην μελλοντική ανάπτυξη και στην έξοδο από την κρίση ο αριθμός των ‘’ φτηνών εργατικών χεριών’’ αυξάνεται .

Τι μας έφερε εδώ

Κομμένες καλλιτεχνικές φλέβες!!

Αν με ρωτήσει κάποιος τι πρέπει να αλλάξει σε αυτή τη χώρα μια θα είναι μόνο η απάντηση μου. Η εκπαίδευση. Όχι δεν θα πω πάλι τα ίδια, δεν θέλω να φύγουν τα "τεχνοκρατικά" μαθήματα και στη θέση τους να μπουν φιλοσοφικά...Έτσι απλά θα συνεχίσουμε να δημιουργούμε παπαγαλάκια. Εγώ τα αγαπώ τα "τεχνοκρατικά" μαθήματα, και τα φιλολογικά τ' αγαπώ, παρότι ήμουν τεχνολογική κατεύθυνση. 

Η άποψη μου λοιπόν είναι πως για να μάθει κάτι ένα παιδί, δεν αρκεί μόνο να το διαβάσει (για την ακρίβεια με το να το διαβάσει το πιθανότερο είναι να μην το μάθει ποτέ), πρέπει να το δει, να το ακούσει. Αυτό που θα ήθελα εγώ να προτείνω για ένα καλύτερο παιδαγωγικό σύστημα είναι Τέχνη. Τέχνη σε όλες τις μορφές της. Δεν είναι δυνατόν χιλιάδες παιδία να τελειώνουν το σχολείο και να μην έχουν δει ποτέ μια θεατρική παράσταση, να μην ξέρουν Έλληνες ποιητές. 

Ένα βασικό επιχείρημα άλλωστε είναι ότι μέσα από την τέχνη μπορεί να μην μπορείς να μάθεις μαθηματικά ή αρχαία ( που κατά την άποψη μου μπορείς, αλλά ας μην σας κουράζω)  αλλά μπορείς να μάθεις Ιστορία, Λογοτεχνία και πολλά ακόμη πράγματα που θα ευχόμασταν να μαθαίναμε στο σχολείο. Δεν είναι κάτι δύσκολο ούτε ακριβό. Μια θεατρική ομάδα σε κάθε σχολείο, ένας διαγωνισμός για μουσικά συγκροτήματα ή διαγωνισμός για ταινίες μικρού μήκους, μια ομάδα ποίησης ή ρητορικής, ένα ατελιέ για μικρούς ζωγράφους ή γλύπτες, μια ομάδα χορού! Όλα αυτά θα μπορούσαν να επηρεάσουν αν όχι όλα ένα ικανοποιητικό  αριθμό παιδιών. Σε τελική ανάλυση, αν από όλα αυτά δεν μάθαιναν τίποτα, το μόνο σίγουρο είναι πως θα ξέφευγαν από τις ατελείωτες ώρες φροντιστηρίων.

Ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια!

                Θέλω να δω το ηλιοβασίλεμα ξαπλωμένη σε κορμούς δέντρων, μέσα από τα παράθυρα τρένων που θα με μεταφέρουν κάπου στην Ευρώπη. Στις ακρογιαλιές μαγευτικών νησιών, πάνω σε γέφυρες γοτθικών πόλεων. Μέσα σε μια αγκαλιά. Θέλω να δω το ηλιοβασίλεμα κάπου στην Αμερική διασχίζοντας τα παράλια από το Μέην έως τη Φλόριντα, όπως υποσχέθηκα να κάνω. Δε θέλω φωτογραφίες από μέρη, θέλω εμπειρίες, εικόνες. Θέλω να γευτώ, ν' αγγίξω, να μυρίσω , να περπατήσω. Να γυρνάω κάθε φορά πιο γεμάτη, πιο ολοκληρωμένη, πιο ευτυχισμένη.

Experiences

Εμπειρίες. Οι περισσότεροι όταν μιλάμε για τα θέλω μας λέμε ότι θέλουμε να αποκτήσουμε εμπειρίες. Εγώ όταν λέω εμπειρίες, στο μυαλό μου έχω ταξίδια, εκδρομές βόλτες , πάρτι αλλά και καινούργια πράγματα που δεν έχω δοκιμάσει ακόμα. Τα περισσότερα από αυτά που ονομάζω εγώ εμπειρίες (και θυμίζω ότι θέλω να αποκτήσω πολλές) συνειδητοποιώ ότι τελικά δεν θέλουν και πολύ κόπο να πραγματοποιηθούν. Αρκεί να πεις μια μέρα " ε ναι λοιπόν ήρθε καιρός να το κάνω αυτό" και βέβαια θα βρεθούν πολλά εμπόδια στο να μην το κάνεις.... Προσωπικά όποτε παίρνω μια απόφαση να ξεφύγω έστω και για λίγο από τη γλυκεία ρουτίνα μου βρίσκω 500 λόγους να μην το κάνω. Παραδείγματα??

-"Δε έχω λεφτά" κλασικότατος αξιαγάπητος και πολύ πιασάρικος στις μέρες μας.

-"Είχα κανονίσει να βγω με τον/την τάδε εκείνο το σ/κ, δεν μπορώ να το ακυρώσω" και με πιάνουν τύψεις που πρέπει να ακυρώσω πράγματα που έχω βάλει στο πρόγραμμα μου βδομάδες πριν (και είμαι και γνωστό freak  για το πρόγραμμα μου και καθόλου δεν τα μπορώ κάτι τέτοια.).

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ…..Ή ΟΧΙ???

Οk…κακά τα ψέματα παιδιά ο έρωτας δεν θέλει φροντιστήριο, πανεπιστήμιο πάντως πάει!! Και επειδή δεν ξέρει γράμματα όπως λέει και το γνωστό άσμα του Μακεδόνα, τις περισσότερες φορές μένει μετεξεταστέος και η ιστορία τραβάει από την μια εξεταστική στην άλλη και πάει λέγοντας...  και γιατί τα λέω όλα αυτά?! Μα γιατί σε ένα κυλικείο ο έρωτας δεν είναι απλά το πρώτο θέμα συζήτησης αλλά και ο πρώτος λόγος προσέλευσης!! Πόσες φορές έχετε πάει στο λατρεμένο κυλικείο για να εντοπίσετε το ‘’πρόσωπο’’?… Πόσες  ώρες έχετε συζητήσει, γκρινιάξει, κλάψει στο κυλικείο με την παρέα γιατί η ερωτική απογοήτευση σας έχει χτυπήσει την πόρτα?? Θα το περιορίσω στο να

Εθελοντισμός??? Κορόιδο είμαι?!

Αυτή η ατάκα και αν έχει γίνει της μόδας! 

Ο εθελοντισμός κατά την αποψή μου πρέπει να μπεί στη ζωή όλων μας. Λίγο απο το χρόνο μας και μπορούν πραγματικά πολλά να αλλάξουν!

Εθελοντισμός είναι η αυθόρμητη, ενσυνείδητη και ανιδιοτελής προσφορά της ανθρώπινης ενέργειας για τη θεραπεία της ανάγκης του πλησίον. Η έννοια του εθελοντισμού  βασίζεται στην ιδέα της ανθρώπινης  αλληλοβοήθειας πού ο καθένας μας προσφέρει τον εαυτό του, αλλά και όλες του τις δυνάμεις  στην υπηρεσία του  πάσχοντα συνανθρώπου του χωρίς  να ζητάει αμοιβή. 

Αρκετοί διαχωρίζουν τον εθελοντισμό σε επίσημο και ανεπίσημο. Ο επίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά, για παράδειγμα, προς μία Μη κυβερνητική οργγάνωση ή ένα ίδρυμα. Ο ανεπίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά σε περισσότερο προσωπικό επίπεδο, βοηθώντας για παράδειγμα κάποιον ηλικιωμένο στο δρόμο.

Ιδιαίτερη απήχηση στις μέρες μας έχει μία συγκεκριμένη μορφή εθελοντισμού. Αυτός ο εθελοντισμός συνήθως απευθύνεται σε νέους και συσχετίζεται με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, για θέματα όπως είναι η οικολογία, ο αθλητισμός ή βοήθεια κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν κάποια μορφή δυσκολίας (τοξικομανείς,άτομα με ειδικές ανάγκες κ.α.).